Poprzednio
- Potrzebuję pomocy. - Da się zrobić.
- I muszę gdzieś zamieszkać. - Nie ma mowy.
- Lepiej daj jej tu zostać. - Co?
Pokaż, że masz ludzkie odruchy, zyskasz w oczach Allison.
Skoro mam egzemplarz twojej książki, może go podpiszesz?
Jeśli wytrzymasz na trzeźwo 36 godzin, masz kanapę.
- Zgoda. - No dobra.
- Muszę skorzystać z łazienki. - Chwileczkę.
- Patrz, co znalazłem za kiblem. - Przepraszam.
To za mało, stary. Miałeś jej pilnować.
Słyszałaś o poszukiwaniu wizji?
Nie zostawiaj mnie tu, ty sukinsynu!
Spadam stąd. Walcie się obaj.
A kiedy ostatnio piłaś?
Trzydzieści sześć godzin?
Udało ci się.
A ty jesteś...?
Carl. Chłopak Allison.
Racja.
Okej, smacznego.
Hej, moglibyście... Pomożecie mi w rozstrzygnięciu zakładu?
Pewnie.
Kumpel uważa, że pod Gettysburgiem było więcej ofiar niż pod Appomattox.
Wyjaśniałem mu, że chociaż Gettysburg lepiej upamiętniono w kulturze,
w tamtej bitwie zginęło mniej ludzi. Mam rację?
Skąd mamy to wiedzieć?
Bo jesteście rekonstruktorami wojny secesyjnej.
Inaczej nie ma po co w dzisiejszych czasach hodować takich bród.
- Nie jesteśmy rekonstruktorami. - Przepraszam.
Zobaczyłem te drapiące, flanelowe koszule i... Może jesteście drwalami?
- Nie. - Podróżnicy w czasie.
Podróżujecie w czasie.
Jesteśmy muzykami, dupku.
Wasz zespół nazywa się
Podróżujący w Czasie Drwale z Konfederacji.
Spierdalaj.
To całkiem niezła nazwa zespołu.
Nie ma za co.
Tak się zastanawiam, powtarzaliście kiedyś w kółko
jakieś słowo, aż zaczęło dziwnie brzmieć?
Jest wiele takich słów. Ręcznik.
Ręcznik. Ręcznik?
Ręcznik do wycierania?
Gąbka.
Ścierka. Ścierka.
To wszystko rzeczy z łazienki, nie?
Jeszcze pizdo-pierd.
Pizdo-pierd.
Pizdo-pierd. Pizdo-pierd.
Po jakimś czasie zaczyna tracić swoje znaczenie.
Nie chcę się czepiać, ale pizdo-pierd to dwa słowa.
Z myślnikiem.
Pizda, myślnik, pierd.
Mamy specjalistę z Harvardu.
Właściwie myślałem o słowie "córka".
Córka.
Córka, córka. Słyszycie to?
Okej, a dlaczego myślałeś o słowie "córka"?
A nie wiem, tak mi wpada do głowy o tej porze roku.
Może dlatego, że w przyszłym tygodniu moja córka ma urodziny.
No tak... To może być powód.
- Nie wiedziałem, że masz córkę. - Co to w ogóle jest pizdo-pierd?
To przecież nie gazy, prawda?
Nie, to powietrze.
Raz uprawiałam seks z Wyattem,
który naćpał się jakąś ziołową Viagrą.
Powiem tylko, że wepchnął mi tam bardzo dużo powietrza.
Dziękujemy, Kate Middleton.
Skupmy się na problemie Mugsy'ego.
Ja tam wolałbym jej posłuchać.
Mugsy, czy...? Zamierzasz odwiedzić córkę z okazji urodzin?
Nie. Nie, nie, nie.
Od lat jej nie widziałem.
Jak to?
Cóż, gdy rozwiodłem się ze swoją starą, moja córka...
O właśnie. Cór... Córka. Córka.
Moja córka, Latte, nie chciała spędzać ze mną weekendów.
Raz chciała razem z koleżankami
iść na koncert Hannah Montany.
Powiedziała, że to ważniejsze niż spędzanie czasu z ojcem.
Lubi zaliczać gwiazdy, co?
Nie. To obrzydliwe.
Powiedziałem jej:
"Nie. To mój dzień. A ją możesz zobaczyć, kiedy tylko chcesz".
Wtedy ona się wkurzyła
i powiedziała, że niszczę jej życie
i że nie chce mnie więcej widzieć.
No i tyle.
Tyle?
Tak, tyle.
- Mocne słowa, nie? - Nie. Nastolatki wygadują bzdury.
Gdyby była nastolatką, to co innego.
Ale miała tylko 10 lat.
Ostatni raz ją widziałeś, gdy miała 10 lat?
To był jej wybór, a ja go szanuję.
Tak jak dobry ojciec powinien. Wiecie?
Jezu Chryste, Mugsy.
Dzieciaki tak mają, że gadają pierdoły, okej?
Musisz... Musisz się z nią skontaktować.
Nie. Ja tam uważam, że teraz jej ruch.
- Gdyby mnie potrzebowała, jestem tu. - Na pewno cię potrzebuje.
Cóż, nieważne.
Teraz już za późno.
Ma 18 lat. Jest dorosła.
To ty powinieneś być dorosły, ty jebany ćwoku.
Daj spokój. Jesteś ojcem. Zacznij się tak zachowywać.
Wiesz, Hannah Montana przestała nawet istnieć.
Zmieniła się w jakiegoś gremlina seksu.
Czy to nie smutne? Wszyscy się zmieniają.
Bruce Jenner stał się laską.
Urocza, mała Chastity Bono została wokalistą Smash Mouth.
Gdzie można dostać ziołową Viagrę?
Na stacji benzynowej.
Nazywa się "Korzeń Natury".
Eddie, trafiłeś na właściwe spotkanie?
A jaki dziś dzień?
Znalezienie siedemnastolatki o imieniu "Latte" nie będzie trudne.
Co za wariat nazwał swoją córkę "Latte"?
- Menadżer Starbucksa czy co? - Z tego, co wiem o Mugsym,
ma farta, że nie nazywa się "Metakwalon" albo "Olej konopny".
"Olej konopny" to byłoby całkiem spoko imię.
Wyobraź sobie, że Popeye i Olive Oyl mają córkę, która lubi zielsko
i wypala cały szpinak Popeye'a... Mamy ją.
- Jej konto na Fałszywych. - Skąd ty to umiesz?
Czemu ty nie? Twoja niewiedza na temat Internetu mnie zadziwia.
Cóż, nie...
Wiesz, nie jestem fanem rzeczy, która zniszczyła przemysł muzyczny.
Teraz się czuję, jakbym spał z wrogiem.
Jak długo z kimś sypiasz...
Pamiętasz ten film?
Halo. No cześć.
Nie. Nie, ja... raczej teraz nie dam rady.
Fałszywi
Popatrz na nią. Jest urocza.
Mugsy to jebany idiota.
Muszę kończyć. Jesteśmy trochę zajęci.
Pogadamy potem. Na razie.
No, nie wiem, jak ktoś może nie gadać z własnym dzieckiem przez osiem lat.
Spróbuj znaleźć jej adres albo jakiś kontakt, żebym mógł pogadać.
I czy mamy jeszcze sok żurawinowy?
Przestań pić sok żurawinowy.
- Masz świra na jego punkcie. - Nie. Nie.
Mam świra na punkcie wódki.
Piję sok żurawinowy, żebym mógł udawać, że to drink.
- Allison, cześć. - Cześć.
Zrobiłam klopsiki, ale Carl zaskoczył mnie weekendem w Gozzer.
Więc może wy chcecie?
Pewnie. To bardzo miłe. Nie muszę się dzielić z tym krzywym ryjem, co?
- Byłoby miło... - Okej, ale ja zadecyduję.
Wchodź śmiało.
- Nie przeszkadzam? - Nie, nie, nie.
Pomagałem tylko Loudermilkowi znaleźć dziewczynę w sieci.
- I jak wam idzie? - Świetnie. Znaleźliśmy ją.
Jest trochę...
Młoda, nie?
Tak. Ma 17 lat, ale niedługo ma urodziny.
Myślisz, że wciąż lubi Miley Cyrus?
Może by się wyluzowała, gdybym kupił jej płytę albo... Cześć.
Co ty...? Co ty tu robisz?
Ja... tylko przyniosłam klopsiki i...
Muszę... Muszę lecieć.
Dzięki. To... To...
- Przyniosła klopsiki. - Ja nimi zarządzam.
Miło z jej strony. Przychodzi, przynosi klopsiki i idzie sobie.
Idealna kobieta.
Halo.
Z kim? Nie, to pomyłka.
Nic nie szkodzi.
Wzajemnie. Do widzenia.
OŚRODEK Niepokalanego Serca
Byłaby z was cudowna para. Wiem, że oboje nikogo nie macie.
Cicho bądź, Loudermilk.
Pani Wilkes przyszła zapytać się, czy są jakieś postępy z Claire.
O tak, zdecydowanie. Otworzyła się na ostatnim spotkaniu.
Co powiedziała?
Czy wspomniała coś o tym, dlaczego rzuciła szkołę?
Nie rozmawiam o tym, co się dzieje w sali spotkań.
Ale otworzyła się?
Właśnie to powiedziałem.
Któregoś dnia nazwała mnie S-U-K-Ą.
Proszę tego nie brać do siebie. Ona się tylko wyżywa.
Nie, to było dobre.
Kiedyś używała słów na "p" i słów na "k".
Parę razy nawet użyła słowa na "c".
- Czyli robi postępy? - W alfabecie na pewno.
Chcę wiedzieć, co jest przyczyną.
Wiem, że to coś więcej niż śmierć jej ojca.
- Może ją kurwa spytaj? - Loudermilk.
- No co? - Czemu każda rozmowa z panem
brzydko się kończy?
Mam pomóc pani córce, nie obskakiwać panią jak kundel.
Jest coś takiego jak odpowiedzialność. Powinna pani ją wziąć.
Nie zna mnie pan. Nie wie pan, przez co przeszłam.
Dobra, postaram się.
Co za chuj złamany.
Tak.
Dobrze. W zeszłym tygodniu zeszliśmy na trudny temat.
Ojców i córek. Na pewno wielu z nas to dotknęło, prawda?
Ej no. Wy tak serio?
Ostatnio zabrałem was w pełną emocji podróż,
a teraz wszyscy siedzicie z założonymi rękami i zamkniętymi ustami?
Z wyjątkiem Rogera.
O czym to świadczy?
Że się do tego nie nadajesz?
Że oprócz mnie nikt nie wkłada w te spotkania wysiłku.
O czym ty mówisz?
- Wszyscy bardzo się staramy. - Tak?
Jak bardzo? Skontaktowałeś się z córką?
To nie ma sensu. Ona nie chce mnie znać.
A nawet gdyby chciała, nie mam jak jej znaleźć.
Gówno prawda. Znalazłem ją w dwie minuty w Internecie.
Mieszka 20 minut stąd i chodzi do szkoły przy naszej ulicy.
Słodziutka.
Wolontariat w schronisku dla bezdomnych?
- Tak. - Więc nie tylko zalicza gwiazdy.
To dobrze. Dobrze.
Będzie w schronisku w sobotę. Myślę, że to idealna okazja dla ciebie
na ponowne wejście w jej życie.
Jak to? Chcesz powiedzieć, że mam tam iść?
- I co? - Powiedz, że jesteś jej ojcem.
Że ci przykro. Że tęsknisz za nią i nie miałeś racji.
Miałem rację.
To był mój dzień. Nie dzień Hannah Montany.
Tak. Ale pozwoliłeś, by to zniszczyło waszą relację. To był błąd.
Nie.
- Nie mogę. - Dlaczego?
Bo jest cipą.
To posrane. Mieć córkę i uznać, że nie będzie się z nią rozmawiało
przez osiem lat?
Straciłam ojca. Codziennie mnie to boli.
Nie wiesz, jakie to ważne, by dziewczynka miała ojca?
Nawet takiego gównianego jak ty?
Myślisz, że chciałem, by tak to się skończyło?
No to napraw to, fiucie.
Znajdź swoje jaja, idź tam i zobacz się ze swoją córeczką.
I co miałbym powiedzieć?
Może Claire mogłaby ci w tym pomóc.
Pewnie trochę rozumie, jak twoja córka się teraz czuje.
Racja?
Walić to. Pójdę z tobą.
Mugsy?
Okej.
A ty mówisz, że się nie nadaję.
No wiesz...
O rany. Jezu.
Moja córka wybrała sobie trochę gówniane miejsce na udzielanie się.
Bądź dumny. Jest kobietą, która chce coś zmienić.
A tobie potrzebna jest dobra kobieta.
Brzmi jak plan. Dzięki.
To... To pojebane.
Wszyscy wyglądają na takich zagubionych i załamanych.
Z wyjątkiem tamtego gościa.
Nie wygląda na bezdomnego z problemami z głową,
tylko na bezdomnego basistę.
Wiesz, że oni się poddali.
- To trochę za ostre. - To wszystko jebane tchórze.
Życie dało im kopa w jaja, ale zamiast wstać i walczyć o swoje,
pozwalają, by to decydowało o ich całym życiu.
A ty się nie poddałeś, jeśli chodzi o dziennikarstwo muzyczne?
- Jest. - Gdzie?
Okej, idziemy.
Ej, ej. Idziemy. No już.
Latte?
Sam Loudermilk, a tego pana to chyba znasz.
Cześć.
Jestem twoim ojcem.
Chcesz...? Powiedzieć jej, czemu tu jesteś?
Co, jesteś bezdomny?
Bezdomny? Nie.
Jezu, czy wyglądam na bezdomnego?
- Troszkę. - Nie.
Słuchaj, tak myślałem, że gdybyś chciała, chciałbym cię znów zobaczyć.
Wiem, że minęło dużo czasu...
ale myślałem, że gdybyś... no wiesz... Moglibyśmy się poznać.
- Jeśli nie masz nic przeciwko. - To dziwne.
Mama nigdy nie chciała mi powiedzieć, gdzie jesteś, no i...
jakoś tak uznałam, że może nie żyjesz.
W pewnym sensie nie żyłem.
Patrz, ale nie umarł.
Racja? Masz szczęście, Latte.
Wiele osób traci ojców, którzy już nigdy nie wracają.
Twój tata zniknął, ale wrócił. Zmartwychwstał.
Jest jak... jak... Jak E.T. w lodówce, nie?
- Nie wiem, co to. - E.T.
Ten od "telefon... do domu".
O rany. Byłem okropnym ojcem.
Posłuchaj, przepraszam.
Wiem, że pewnie jesteś wściekła,
ale myślałem, że może zaczniemy od pójścia na lody
i zostawimy to wszystko za sobą.
Tak, no bo to wszystko naprawi.
Słuchaj,
przyjmuję przeprosiny.
Ale to nie zmienia faktu, że zostawiłeś dziewiątkę dzieci.
Co? Masz dziewiątkę dzieci?
Siódemkę. Bliźniaki jeszcze się nie urodziły.
- Jezu Chryste. - Jeśli cię to pociesza,
ból, który mi zadałeś, sprawił, że chcę pomagać innym cierpiącym.
Więc dzięki temu, że odszedłeś, jestem dziś lepszą osobą.
Stary...
I pomyśleć, że przez cały ten czas uważałem, że robię coś złego.
Chodźmy stąd.
Bliskość, komunikacja
i empatia dla ludzkiego cierpienia. To nas łączy
i zachwyca nasze dusze.
Dwie rzeczy. Nie dotykaj mnie i chyba zaszczałeś sobie piżamę.
Lubię cię.
Dobry człowiek. Lubię go.
Zostawił kurwa dziewiątkę dzieci?
Siódemkę, bo bliźniaki jeszcze...
Jezu Chryste.
Mój ojciec był super człowiekiem, a to ten zasraniec jakimś cudem żyje.
No tak, cóż.
Nie wiesz, jakie było jego życie.
Nie? Jest uzależniony.
To właśnie jest odpowiedź.
Cholerna Latte.
Życie jej kładło kłody pod nogi, a ona zmienia je w cukierki.
A ja? Popatrz na mnie.
Miałam wszystko, czego trzeba, a teraz jestem bezdomną ćpunką,
śpiącą u jakiegoś dupka na kanapie.
Wiesz, Ben stara się jak może.
Wiesz...
No dobra... Chodź, przejdziemy się, okej?
Tędy. Chodź.
Założę się, że gdyby twój tata tu był, powiedziałabyś mu, co cię gryzie.
A ja oczywiście zesrałbym się ze strachu, bo od pół roku nie żyje.
Ale go tu nie ma.
Ja jestem.
Co cię gryzie?
Nic mnie nie gryzie.
- A gdyby gryzło, nie powiedziałabym ci. - Och, no dobra.
Mogę prosić?
Jasne.
- Co ty wyprawiasz? - Co?
Idź porzucaj z nim.
Co? Czemu?
Jak to czemu?
Popatrz na niego. Nie ma z kim zagrać.
No już. Świetnie się dogadacie.
To nie moja wina, że nie ma przyjaciół.
Może jest fiutem.
Nie jest. On... No spójrz na niego.
Nawet nie wie, jak być fiutem.
Idź tam. No już.
No dobra.
Spoko.
- Charlie, tyle wystarczy. - Nie pierdol.
- O mój Boże. - Jakbym był w Cirque du Soleil.
Hej, mam stęchłe żelki w kształcie rybek, gdyby ktoś chciał.
Okropnie stęchłe.
Jak cukierki na urodziny. Proszę.
Dzięki. Muszę iść.
Mam nadzieję, że się zobaczymy.
Jasne, pewnie.
- Pa, Claire. - Pa.
Miło było.
No i proszę. Znów chodzisz na randki.
BTW, skończyła nam się wędlina.
FYI, nie skończyłaby się, gdybyś jej nie Z-J-A-D-Ł-A.
Ale patrz, ile czasu oszczędzamy przez mówienie jak na czacie.
LMFAO.
Mam klopsiki od Allison.
Smakują jak nieodwzajemniona miłość?
Chyba wreszcie cię rozgryzłem, Claire.
- Ach tak? - Tak.
Mam wrażenie, że straciłaś kogoś.
I dlatego się stoczyłaś.
Nie mówię tylko o ojcu. Wiem, że to duża rzecz.
I na pewno nie mówię o tym, jak mu tam, Waldku.
Wyatt.
Nie. Myślę, że...
Chodzi o kogoś jeszcze.
Kogoś, do kogo coś czułaś.
Mam rację?
Ktoś ze szkoły?
- Może inny uczeń? - Nie.
Nauczyciel?
O rany.
Kiepsko wyszło i dlatego rzuciłaś szkołę.
Nie wiem, co ja myślałam.
Ja i profesor Crane, my...
Zaczęło się od rozmowy o książkach.
Potem był lunch.
Potem była kolacja.
A potem było...
coś więcej.
A potem się skończyło.
Po prostu... po raz pierwszy...
od bardzo dawna czułam się...
widziana i...
słyszana, i...
połączona z kimś?
To bliskość, komunikacja...
...i empatia dla ludzkiego cierpienia...
...nas łączy i zachwyca nasze dusze.
Skąd to cytat?
Nie mam, kurwa, pojęcia.
To dlaczego...? Dlaczego to się skończyło?
Bo...
uczucie wygasło...
u niej.
No tak.
Skąd wiedziałeś?
Ja... wiesz, coś mnie natchnęło.
Miałem przeczucie. Chciałem je sprawdzić.
Muszę ci to przyznać.
Jesteś w tym dobry, Loudermilk.
Jeśli to Allison,
powiesz jej, że dziewczyna z sieci to córka Mugsy'ego?
- Kupiła to? - Co ty tu kurwa robisz?
- Wisisz mi hajs. - Dałem ci wczoraj 20 dolców.
- Dałem je Claire na fajki. - Dwadzieścia dolców na fajki?
- No i pokazała mi cycki. - To twój problem, Charlie.
Nie kazałem ci tego robić.
Poza tym pewnie pokazałaby ci je za darmo.
- Poprosiłem. - Nie mówiłeś mi,
- że psorka to kobieta. - Nie widzę płci.
Claire jest beznadziejnym rybakiem.
- O czym ty mówisz? - Ma haki w cyckach, stary.
Dobra, dobra. Masz 20 dolców, okej? Po prostu spadaj.
- Rachunki wyrównane. Wynocha. - Klopsiki gotowe.
Hej, powiesz Charliemu, że nie mamy jego frisbee?
Nie mamy. Pamiętasz? Miałeś je, jak odchodziliśmy...
Jesteś prawdziwym dupkiem.
Ustawiłeś wszystko. Zapłaciłeś mu, by ze mną pogadał.
- Nie. - Tak zrobiłeś.
- Z kimś musiałaś pogadać. - Znowu mnie oszukałeś.
Nie naprawiaj dobrej rzeczy.
Ważne, że prawda ujrzała światło dzienne.
Okej? Jak śpiewał Van Morrison: "To wszystko część leczenia".
Wypchaj się swoimi głupimi rockowymi tekstami dla staruchów.
Kurwa.
- Lubisz klopsiki? - Mam syndrom Downa.
- Jasne, kurwa, że lubię klopsiki. - Dobra, wchodź.
Myślisz, że Allison słyszała, jak Claire na mnie wrzeszczała?
Myślę, że słyszeli to aż w Spokane.
- Halo? - Dobra.
- Mam tego dosyć. - Co ty wyprawiasz?
Co ty wyprawiasz? Co ty wyprawiasz?
Zawsze, jak odbierasz, wydajesz taki fałszywy śmieszek.
- Co? Wcale nie. - To jesteś ty przy telefonie.
- "Halo". Właśnie tak. - Wcale tak nie robię.
- Zawsze tak jest. Szału można dostać. - Okej.
Myślę, że trochę przesadzasz, Sam.
Zadzwońmy. Chcę usłyszeć powitanie na poczcie głosowej.
- Oj weź. - Nie. Posłuchajmy.
Mógłbyś oglądać Listę Schindlera na pogrzebie,
a jak zadzwoni telefon, zamieniasz się w Pana Pączka.
- Proszę. - Halo.
Tu Ben.
Zostaw wiadomość, a ja oddzwonię, okej?
No właśnie. Pogadajmy, jak do tego doszło.
Na pewno byłeś na kabarecie, co?
Występ Billy'ego Burra. Jest zajebisty.
Aż ci się dupa ze śmiechu trzęsie.
A ty myślisz: "Nagram powitanie na skrzynkę głosową".
- Tak? - Nie, chyba nie.
- Nie? Nie tak było? - Nie. Nie.
No to jak kurwa było?
Chcesz, żeby świat myślał, że żyjesz w nieustannej karuzeli śmiechu,
czy co? Gówno prawda. Mieszkam z tobą. Gówno prawda.
Dobra. Jestem uzależniony.
Niech Bóg broni, by ktoś usłyszał, jak się śmieję. Czy to tak źle,
- że ktoś uzna, że jestem szczęśliwy? - Kogo ty chcesz oszukać?
Chcesz oszukać kogoś tam? Czy chcesz oszukać siebie?
Śmieję się przez telefon. Wielkie mi rzeczy.
Nie tylko ja tak myślę.
Wielu ludzi o tym mówiło.
Jak to mówiło?
Jeśli ktoś o tym mówił, czemu ja nic nie wiem?
Może tylko prawdziwy przyjaciel by ci to powiedział.
No cóż. Mam nadzieję, że właśnie taki przyjaciel do mnie dzwoni.
Halo? Mam problem.